Oferujemy szeroki wybór śrub metrycznych, wykonanych według ustandaryzowanych wytycznych produkcyjnych (normy DIN, ISO, PN). Zastosowanie stali nierdzewnej A2 oraz kwasoodpornej A4 zapewnia odporność na korozję, co pozwala na tworzenie trwałych połączeń w budownictwie, przemyśle i maszynach pracujących w zmiennym środowisku. Sprawdź poniższe podkategorie i dobierz elementy złączne INOX dopasowane do wymagań nośności Twojego projektu.
[+] Rozwiń pełny opis i właściwości techniczne
Śruby INOX – fundament stabilnych konstrukcji
Śruby to podstawowe, gwintowane elementy złączne służące do łączenia detali stalowych, aluminiowych, a także drewnianych. W naszej ofercie znajdują się łączniki z różnymi typami łbów (m.in. sześciokątne, walcowe, stożkowe, zamkowe) oraz różnymi rodzajami napędów (imbus, Torx, nacięcia krzyżowe i proste). Taka różnorodność pozwala na dopasowanie optymalnego rozwiązania do specyfiki montażu – od układów wymagających przyłożenia potężnego momentu obrotowego przy użyciu kluczy płaskich, po precyzyjne łączenia w obudowach elektroniki i miejscach o utrudnionym dostępie.
Właściwości techniczne: Stal nierdzewna A2 a stal kwasoodporna A4
Elementy nośne pracujące na zewnątrz lub w halach produkcyjnych wymagają zastosowania odpowiednich stopów. Nasze śruby oferujemy w dwóch podstawowych wariantach materiałowych:
- Stal nierdzewna A2 (AISI 304): Wykazuje odporność na działanie wilgoci i zjawisk atmosferycznych. Śruby w klasie A2 są masowo wykorzystywane przy montażu konstrukcji fotowoltaicznych, urządzeń AGD, w przemyśle motoryzacyjnym, architekturze miejskiej oraz przy budowie maszyn rolniczych.
- Stal kwasoodporna A4 (AISI 316): Z uwagi na domieszkę molibdenu, stop ten wykazuje odporność na działanie chemikaliów, roztworów soli i środowiska morskiego. Elementy INOX A4 stosowane są w infrastrukturze portowej, przemyśle chemicznym, oczyszczalniach ścieków, przetwórstwie spożywczym oraz w szkutnictwie.
Dopasowanie gwintu do specyfikacji montażu
Wybierając śrubę z odpowiedniej podkategorii, należy zwrócić uwagę na rodzaj gwintu. Śruby z pełnym gwintem (sięgającym aż pod sam łeb) doskonale sprawdzają się w połączeniach cienkich elementów. Z kolei śruby z gwintem niepełnym (posiadające gładki trzpień pod łbem) są optymalnym rozwiązaniem w sytuacjach, w których łączone materiały poddawane są dużym siłom ścinającym, a gładka część trzpienia działa jako wytrzymały sworzeń wyrównujący.
Kompatybilność ustandaryzowanych systemów INOX
Prawidłowe wykonanie mocnego węzła złącznego wymaga zastosowania kompatybilnego osprzętu. Aby zabezpieczyć łączone materiały przed zarysowaniem i optymalnie rozłożyć siłę nacisku, pod łeb śruby należy zawsze stosować podkładki nierdzewne. Za ostateczne zaciśnięcie i utrzymanie złącza (szczególnie w otworach przelotowych) odpowiadają ustandaryzowane nakrętki metryczne. Ważną zasadą sztuki monterskiej jest stosowanie wszystkich elementów złącza w tej samej klasie stali (np. śruba, podkładka i nakrętka ze stali A2), co zapobiega zjawisku korozji galwanicznej na styku metali.
